با توام ای لنگر تسکین! ای تکانهای دل! ای ارامش ساحل! با توام ای نور! ای منشور! ای تمام طیفهای آفتابی! ای کبود ارغوانی! ای بنفشآبی! با توام ای دلشوره شیرین! با توام ای شادی غمگین! با توام ای غم! غم مبهم! ای نمیدانم! هر چه هستی باش! اما کاش... نه، جز اینم آرزویی نیست: هر چه هستی باش! اما باش!
< کوچهپشتی مکانی برای بازنشر ديدگاه، انديشه و گپهای
دوستانهفاطيما اسماعيلی در محيطی صميمی با عزيزانی است که مینويسند، میخوانند و گوش
میدهند. و میدانند که مینويسند تا بمانند و میخوانند تا ماندگار کنند.