کوچه‌پشتی

چرا ایرانی‌ها باید کالای ایرانی مصرف کنند؟

فاطیما اسماعیلی — Thu, 06 Oct 2011 06:28:34 GMT

مصرف کالای ایرانی پاسخی به تحریم‌های خارجی

مصرف کالاهای خارجی و توجه نکردن به تولیدات داخلی هم‌چون ویروسی در کشور در حال گسترش است و عوارض سوءِ آن در تمامی جنبه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است. اگر به گوشه گوشه‌ی منزلمان نگاه کنیم متوجه انواع کالاهای لوکس و ضروری می‌شویم که در خانه‌هایمان جا خوش کرده‌اند در حالی که کالاهای داخلی در انبار کارخانه‌ها خاک می‌خورند و منتظر نگاه ما هستند تا شاید آن‌ها نیز در گوشه‌ای از خانه‌ی ما جای خود را پیدا کنند. بسیاری از کارشناسان اقتصادی کشور، علت توجه نکردن مصرف‌ کنندگان به خریداری کالاهای ایرانی را هجوم گسترده‌ی انواع کالاهای مصرفی بادوام و بی‌دوام خارجی که به صورت قانونی و غیرقانونی وارد مرزهای کشور می‌شوند، دانسته‌اند. اما آیا این تنها دلیل خریداری نشدن کالاهای داخلی توسط مصرف‌ کننده‌ی ایرانی است؟

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، نیز در دیدار هزاران نفر از کارگران سراسر کشور، مصرف کالاهای ساخت داخل را یکی از مجاهدت‌های ضروری در سال جهاد اقتصادی دانستند و افزودند: «به موازات استقبال مردم از تولیدات داخلی، لازم است کیفیت و مرغوبیت این کالاها، به حد قانع کننده‏ای برسد.» معظم‌له ارتقای کیفیت کالاهای ایرانی را از دیگر مسؤولیت‌های جامعه‌ی کارگری و کارآفرینان دانستند و خاطر نشان کردند: «باید کاری کنیم که کالای داخلی در نظر مصرف‌ کننده‌ی ایرانی و غیرایرانی کالایی مطلوب، بادوام و زیبا باشد که البته دستگاه‌های دولتی باید پیش نیازهای تحقق این هدف از جمله آموزش مهارت‌های مختلف را تأمین کنند.»
هم‏چنین معظم له در دیدار اخیری که با نخبگان جوان داشتند نیز فرمودند: «دستگاه‏های داخلی باید جزم و عزم داشته باشند که جزء تولیدات داخلی، در موارد موجود، چیزی مصرف نکنند؛ این را از دولت بخواهید و آقای رییس جمهور دستور بدهند.»
بسیاری از مصرف‌ کنندگان، از نبود کیفیت کالاهای ساخت داخل گله دارند و معتقدند که تبلیغاتی که در مورد کالاها می‌بینند با واقعیت یکی نیست، از همین رو ترجیح می‌دهند به سراغ کالاهای مشابه خارجی رفته و آن‌ها را خریداری کنند. مشکل دیگر، جدی گرفته نشدن ضمانت‌های اجرایی توسط تولید کنندگان و کارخانه‌های داخلی در انجام تعهدهایی است که در قبال مشتریان خود دارند. به عنوان مثال بر روی برچسب بیش‌تر محصولات و لوازم خانگی با این تبلیغ مواجه می‌شویم: «نصب رایگان محصولات در منازل شما» اما واقعیت به شکل دیگری است. پس از خرید این محصول و تماس با نمایندگی، متوجه می‌شویم که باید مبلغی به عنوان هزینه‌ی ایاب و ذهاب برای نصب محصول بپردازیم در صورتی که وقتی می‌گویند نصب رایگان باید به تمام معنا رایگان باشد. آیا این اقدام با شعار «حق با مشتری است» که امروزه بیش‌تر مؤسسه‌های تولیدی سر می‌دهند، هم‌خوانی دارد؟
این نبود ضمانت اجرایی تعهدهای برخی تولید کنندگان محصولات داخلی باعث کم رنگ شدن میل و رغبت مصرف ‌کننده‌ی داخلی به خریداری کالای ایرانی و در نتیجه داغ شدن بازار کالاهای مشابه خارجی شده است. توجه به محصولات داخلی تنها مختص مصرف ‌کنندگان نمی‌شود، بلکه تولید کنندگان نیز باید با بالا بردن کیفیت محصولات، اجرای تعهدها و پایین آوردن قیمت محصولات در مقایسه با کالاهای مشابه خارجی اجازه ندهند مصرف ‌کنندگان به سمت خریداری و مصرف کالاهای خارجی تمایل پیدا کنند.
رهبر بصیر انقلاب اسلامی، تلفیق «هنر و توانایی» ایرانی را زمینه‌ساز تقویت کیفیت تولیدهای داخلی برشمردند و افزودند: «برخی محصولات داخلی دارای قدرت رقابت و برخی دیگر به مراتب بهتر از کالاهای مشابه خارجی‌اند که باید این ویژگی را به تمامی کالاها و مواد تولیدی خوراکی، پوشاکی و وسایل زندگی تعمیم داد.» ایشان در همین زمینه افزودند: «باید عرصه‌ی تولید کالای برتر در داخل کشور را به همت کارگران، مهندسان و سرمایه‌گذاران، به عرصه‌ای دیگر برای تجلی شعار «ما می‌توانیم» تبدیل کنیم.»
از سوی دیگر طبق گزارش سازمان توسعه‌ی تجارت ایران، طی سال گذشته در مجموع 4 هزار قلم کالا از ایران به 163 کشور جهان صادر شده است که عمده کالاهای صادر شده شامل آهن آلات، فولاد، پسته، میعانات گازی، فرش دستباف، مصنوعات پلاستیکی، آلومینیوم، نفت سبک، مصنوعات مسی، البسه و... بوده است که به کشورهای مختلف از جمله امارات متحده‌ی عربی، عراق، هند، چین، ژاپن، کویت، افغانستان، جمهوری آذربایجان، پاکستان، آمریکا، تایلند، فرانسه، مصر و... صادر شده است. براساس این گزارش از مجموع 5/10 میلیارد دلار صادرات سال گذشته‌ی ایران به کشورهای جهان، مبلغ 3 میلیارد دلار آن به کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس، 2/1 میلیارد دلار به اتحادیه‌ی اروپا، 5/1 میلیارد دلار به کشورهای عضو اکو و بقیه تا سقف 5/10 میلیارد دلار به سایر کشورها از جمله کشورهای آفریقایی صادر شده است.
این گزارش نشان‌ دهنده‌ی آن است که کالای داخلی نیز می‌تواند نه تنها قابل مصرف در داخل کشور باشد بلکه در خانه‌های مصرف ‌کنندگان خارجی نیز جایگاه خود را پیدا کرده و خودنمایی کند. اما این مهم نیازمند نهادینه کردن فرهنگ استفاده از کالای داخلی در بین خانواده‌های ایرانی است. برای رسیدن به این هدف باید از تبلیغات صحیح و در عین حال واقعی استفاده کرد. در این خصوص، مقام معظم رهبری با اشاره به عده‌ای که مصرف کالای خارجی را نشانه‌ی نوعی «تشخص و برتری» می‏پندارند، می‌فرمایند: «دلبستگی به تولیدات بیگانه و بی‌اعتنایی به تلاش کارگر ایرانی، بیماری و عادت بدی است که پول و ثروت کشور را به جیب کارگر خارجی سرازیر می‌کند.»
آری، یکی دیگر از فواید مصرف کالای ایرانی، پاسخ به تحریم‌هایی است که امروزه توسط آمریکا و دیگر کشورهای غربی بر کشور ما تحمیل شده است. بیگانگان تصور می‌کنند در صورتی که رابطه‌ی‌ اقتصادی خود را با ایران قطع نمایند ایران با توجه به نیازهای خود از حق مسلمش یعنی انرژی هسته‌ای دست کشیده و غلام حلقه به گوش آنان می‌شود، در صورتی که نمی‌دانند ملت ایران همیشه پشت به پشت هم ایستاده‌اند و از کشور همیشه جاوید خود ایران حمایت می‌کنند و این بار نیز با مصرف کالاهای داخلی اعلام می‌کنند که ما هیچ نیازی به واردات کالاهای بیگانه نداریم و یک ایرانی همیشه از کالای ایرانی استفاده می‌کند.
رهبر معظم انقلاب، نیز در این خصوص با یادآوری تلاش مستمر دستگاه‌‌های ضد بشری استکبار برای ضربه‌زدن به جمهوری اسلامی ایران، می‌فرمایند: «آن‌ها می‌خواستند با منزوی کردن ایران، نظام اسلامی یعنی «نماد عظمت و شرف اسلامی و انسانی» الهام‌بخش دیگر ملت‌ها نشود اما ملت ایران و «جمهوری اسلامی»، اکنون در سلسله قیام‌‌های پر عظمت مردم منطقه، بیش از همیشه مورد توجه و احترام ملت‌ها قرار گرفته‌‌اند و دولت آمریکا، منفورترین دولت‌ها در اذهان ملت‌های منطقه است.»
واقعیت این است که کشور اسلامی ما، از نظر جغرافیایی از موقعیت مطلوبی برخوردار است و باید از تمامی مزیت‌‌های نسبی خود به صورت عالمانه استفاده نماید و در بخش صادرات مجدد ارزش‌افزوده ایجاد کند. مصرف کالاهای داخلی زمینه‌ساز افتخار ملی، تشویق اقتصاد، پاسداری از اقتصاد، اشتغال‌زایی و... و خریداری کالای خارجی نابودی فرصت‌های شغلی، بیکاری جوانان ایرانی، تضعیف روحیه‌ی تولید کنندگان و وابستگی به بیگانگان را به دنبال دارد. مصرف کنندگان داخلی باید به این نکته توجه داشته باشند که مصرف کالاهای خارجی که مشابه داخلی آن در کشور با همان کیفیت وجود دارد به معنای تعطیلی صنایع و کارخانه‌ها و به دنبال آن بیکاری خیل عظیم جوانان ایرانی است که در این کارخانه‌ها مشغول فعالیت هستند و این تداوم مصرف سبب وابستگی به بیگانگان در جهت تأمین نیازهای کشور است. بنابراین ملت ایران باید دست در دست هم دهند و با یاری هم دیگر شعار «ایرانی، کالای ایرانی بخر» را محقق سازند و ان شاالله طبق فرمایش مقام معظم رهبری، فردای منطقه، به برکت همت و حرکت ملت‌ها در راه اسلام، به مراتب از امروز منطقه بهتر خواهد بود.

برهان/فاطمه اسماعیلی

پشت پرده اختلاف بانک مرکزی و مرکز آمار بر سر نرخ تورم؛

فاطیما اسماعیلی — Tue, 13 Sep 2011 09:21:17 GMT

این اختلاف به نفع کیست؟

طی چند روز گذشته، تفاوت نرخ‌های اعلام شده توسط بانک مرکزی و مرکز آمار ایران، بازتاب گسترده‌ای در محافل عمومی داخلی و خارجی داشت و به طریقی ایجاد بدبینی در اذعان عمومی جامعه را سبب شد. ‌‌پس از این اتفاق، وزیر امور اقتصاد و دارایی در اظهارنظری عجیب اعلام کرد، نرخ تورم اعلام شده توسط مرکز آمار دارای ابهام است و مورد اعتماد نیست و توصیه نمود که در تحلیل‌های اقتصادی، آمارهای اعلام شده توسط بانک مرکزی مورد استناد قرار گیرد. این در حالی است که با اجرایی شدن قانون برنامه پنجم توسعه از سال جاری به منظور رعایت مواد این قانون، تغییراتی در برخی از سیاست‌ها بوجود آمد. از جمله‌ی این تغییرات که با ابلاغ و اجرای قانون برنامه پنجم توسعه ایجاد شد، می‌توان به تغییرات مربوط به حساب و کتاب اقتصادی و آماری اشاره نمود.

در گذشته، مسؤولیت محاسبه کردن و اعلام آمارهایی از جمله آمار مربوط به تورم و نرخ رشد اقتصادی کشور برعهده بانک مرکزی بود و این امر نه تنها در داخل کشور بلکه در تمامی محافل بین‌المللی امری جا افتاده بود. اما بر اساس برنامه پنجم، این مسؤولیت از بانک مرکزی گرفته شده و بر عهده‌ی مرکز آمار ایران گذاشته شده است که باید اذعان کرد متولی اصلی و مرجع رسمی تهیه و انتشار آمارهای رسمی به حساب می‌آید.
در ماده‌ی 54 قانون برنامه‌ی پنجم توسعه و به منظور یکپارچه‌سازی، ساماندهی و رفع موازی‌کاری در نظام آماری کشورآمده است:

الف) مرکز آمار ایران مرجع رسمی تهیه، اعلام و انتشار آمارهای رسمی کشور است.

ب) مرکز آمار ایران حداکثر ظرف سال اول برنامه با همکاری دستگاه‌های اجرائی نسبت به تهیه‌ی برنامه‌ی ملی-آماری کشور مبتنی بر فناوری‌های نوین با رعایت استانداردها و ضوابط تولید و انتشار آمارهای رسمی، استقرار نظام آمارهای ثبتی و استقرار و تغذیه‌ی مستمر پایگاه اطلاعات آماری کشور اقدام نماید. این برنامه با پیشنهاد مرکز آمار ایران و تصویب شورای عالی آمار برای دستگاه‌های اجرائی لازم‌الاجراء است.

ج) به دستگاه‌های اجرائی اجازه داده می‌شود در حدود وظایف قانونی خود و در چهارچوب ضوابط و استانداردهای مورد تأیید شورای عالی آمار نسبت به تولید آمار تخصصی حوزه‌ی مربوط به خود اقدام نمایند.

نظارت بر حسن اجرای این ماده بر عهده‌ی معاونت و در صورت تفویض با معاون ذی‌ربط آن (رییس مرکز آمار ایران) است.
اکنون با گذشت بیش از شش ماه از سال 1390 خورشیدی یعنی سال نخست اجرای برنامه‌ی پنجم، هنوز ابهاماتی در اجرای این بندها از این قانون دیده می‌شود، به نحوی که منجر به اعتراض بخش‌های مختلف از مجلس تا دولت شده است. طی چند روز اخیر، رییس کل بانک مرکزی، نرخ تورم تیرماه را 16.3 خوانده و در کنار آن از در راه بودن روند کاهشی تورم خبر داده بود، در حالی که رییس مرکز آمار ایران، عادل آذر در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، نرخ تورم را در این ماه 19.6 درصد اعلام کرد.
اما دلیل این اختلاف 3.3 درصدی چه می‌تواند باشد؟
معاون اقتصادی بانک مرکزی، در تشریح علت این اختلاف نرخ تورم، چند دلیل را عنوان کرده است، از جمله این‏که سبد کالای مورد توجه بانک مرکزی و مرکز آمار با یکدیگر تفاوت دارند. بانک مرکزی 359 قلم کالا را در سبد کالایی در نظر گرفته که بعضی از آن‏ها نماینده‌ی سایر کالاهایی به حساب می‌آیند که در سبد نیستند. حسین قضاوی با تأکید براین‏که نیازی به قیمت‌گیری تمام کالاهای موجود در اقتصاد نیست، گفته است مرکز آمار نیز تعدادی کالا در سبد کالایی مشمول محاسبه نرخ تورم در نظر گرفته است اما الزاماً این کالاها یکی نیستند.
اما باید گفت که این تنها دلیل اختلاف میان دو آمار منتشر شده نیست. نمونه‌ی آماری بانک مرکزی یعنی خانوارهایی که از آن‏ها بابت تحولات قیمتی کالاها نظرسنجی می‌شود، نیز با نمونه‌ی آماری مرکز آمار ایران متفاوت است و آخرین علت نیز اختلاف سال پایه‌ی استفاده شده در محاسبات بانک مرکزی و مرکز آمار می‌باشد. سال پایه آماری بانک مرکزی 1383 و سال پایه مرکز آمار 1381 است.
به گفته‌ی معاون اقتصادی بانک مرکزی، روند تحولات شاخص قیمت براساس محاسبات بانک مرکزی و مرکز آمار بیانگر وجود فشار تورمی در شرایط حاضر است. اگر روزی فشار تورمی کاهنده شود منطقاً هر دو سری زمانی تولید شده چه از جانب بانک مرکزی و چه از جانب مرکز آمار نشان‌دهنده این خواهد بود که فشار تورمی سیر نزولی را طی می‌کند.
اما باید دید چه اتفاقی افتاده است که وزیر محترم اقتصاد در مقابل آمار اعلام شده توسط مرکز آمار که توسط خود دولت این مهم بر عهده‌اش گذاشته شده است علامت سوال قرار می‌دهد و خط بطلان بر این آمار می‌زند. درست است که تمامی مقامات مسئول دولتی، علت این اختلاف آمار را تفاوت سبد کالایی مبنای محاسبه تورم، نمونه‌ی آماری و سال پایه‌ی متفاوت اعلام نمودند که با توجه به این سه دلیل طبیعی است که آمار اعلام شده توسط این دو نهاد رسمی کشور با یکدیگر متفاوت باشند و اگر این تفاوت وجود نداشت باید در آمار تردید می‌کرد. اما مقامات مذکور تصریح نکردند که کدام یک از این دو سبد کالایی، نیاز‌های روزمره‌ی مردم را بیشتر پوشش می‌دهند. شاید همان سبد کالایی که مرکز آمار ایران در محاسبات خود وارد کرده است نزدیکی بیشتری با واقعیت زندگی تک‌تک این مردم داشته باشد. حتی بسیاری از مردم نیز تورم قیمت کالاها را در زندگی خود بسیار بیشتر از نرخ 16 درصدی که بانک مرکزی اعلام نموده است می‌دانند.
در حال حاضر، این پرسش مطرح است که گذشته از مردم، مراکز تحقیقاتی و اقتصاددانان و ... نرخ تورم اعلام شده توسط کدام مرکز را باید مبنا قرار داده و به تجزیه و تحلیل رویدادهای اقتصادی بپردازند؟ شاید با ارایه این فرمول محرمانه که برای محاسبه تورم توسط این دو نهاد مورد استفاده قرار می‌گیرد در مجامع علمی و دانشگاهی و به نقد کشیدن آن توسط اهل فن بتوان به گزینه‌ی صحیح‌تر و درست‌تری دست یافت.
اما گزینه‌ی دیگری که در این میان وجود دارد این است که طبق شواهد و قرائن این گونه بر می‌آید که میان مجموعه‌ی وزارت اقتصاد و سیستم بانکی با معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری رقابتی پنهان و اعلام نشده بر سر به‌کرسی نشاندن دیدگاه‌های خود گرفته است که طبیعتا در این میان وزارت اقتصاد از بانک مرکزی و معاونت برنامه‌ریزی از مرکز آمار حمایت می‌کنند.
واقعیت این است که طی چند روز گذشته، این تفاوت آمار در میان رسانه‌های منتقد و مخالف دولت بازتاب گسترده و بی‌سابقه‌ای داشت که این خود می‌تواند باعث نفوذ این رسانه‌ها در افکار مردمی شود که تا امروز از دولت حمایت کرده و بدان اعتماد داشتند.اکنون مراکز تحقیقاتی و هم‏چنین اقتصاددانان باید تکلیف خود را مشخص کنند که طبق مصوبه هیأت دولت و ماده 54 قانون برنامه‌ی پنجم توسعه که مرکز آمار ایران را مرجع رسمی تهیه، اعلام و انتشار آمارهای رسمی کشور مشخص کرد، آمارهای اعلام شده توسط این مرکز را مبنای فعالیت خود قرار دهند یا به توصیه‌ی پدرانه وزیر اقتصاد گوش داده و آمارهای اعلام شده توسط بانک مرکزی مورد استناد قرار دهند. تلکیف چیست؟

برهان/فاطمه اسماعیلی

چرا قوانین مربوط به حداقل استاندارد در واردات کالا رعایت نمی‏شود؟

فاطیما اسماعیلی — Mon, 04 Jul 2011 07:20:48 GMT

مصائب ویروس زرد چینی در اقتصاد ایران

طی سال‌های اخیر، مسأله‌ی واردات کالاهای خارجی به ویژه محصولات بی‌کیفیّت چینی که توان تولید آن‌ها در داخل کشور و توسط تولید کنندگان داخلی با کیفیّتی به مراتب بالاتر وجود دارد، تبدیل به یک معضل جدّی و کابوسی برای اقتصاد ایران، تولید کنندگان و تجار شده است. البته باید اذعان کرد که کابوس اجناس بی‌کیفیّت چینی تنها محدود به مرزهای جغرافیایی ایران نیست. آمار و ارقام نشان می‌دهد که پرجمعیت‌ترین کشور دنیا، با سرعتی باورنکردنی در عرصه‌ی اقتصاد جهان رشد و در حال تبدیل شدن به رقیبی قدرتمند برای قدرت‌های بزرگ اقتصادی دنیا همانند آمریکا، ژاپن و اتحادیّه‌ی اروپا است، اما این رقیب نوظهور به دلیل تسخیر بازارهای جهانی با کالای ارزان و بی‌کیفیّت خود، به کابوسی برای اقتصاد جهانی بدل شده است.

در حال حاضر کم‌تر کشوری را می‌توان یافت که کالایی با برند چین و برچسب (Made in China) در خانه و بازارهای آن یافت نشود و یا شاید کم‌تر کشوری را می‌توان یافت که کالایی به غیر از کالای چینی در آن وجود داشته باشد. این کشور پس از الحاق به سازمان تجارت جهانی (WTO) توانست بازارهای زیادی را به خود اختصاص دهد. چین با استفاده از ترفندها و سیاست‌های خاص خود و نیز کالای ارزان توانست حتی بازار کشورهای آمریکا و ژاپن را که کالایی به مراتب با کیفیّت‌تر و بهتر از کالای چینی تولید می‌کنند ، زیر نفوذ خود قرار دهد.
چندی پیش، سازمان تجارت جهانی گزارشی منتشر کرد که بر اساس آن در سال 2003 میلادی، ژاپن پس از کشورهای آمریکا و آلمان، بیش‌ترین مبادلات تجاری را داشته و مقام سوم را از آن خود کرده است. پس از ژاپن، چین در مقام چهارم قرار دارد. در سال گذشته‌ی میلادی، ژاپن 471 میلیارد دلار صادرات و382 میلیارد دلار نیز واردات داشته است و چین 437 میلیارد دلار صادرات انجام داده و 413 میلیارد دلار نیز وارد کرده است.
با به وجود آمدن بحران اقتصاد جهانی و شدت گرفتن رقابت کشورها برای صادرات محصولاتشان به کشورهای جهان سوم و خاورمیانه، چین توانست گوی رقابت را از سایر رقیبانش برباید و بازارش را از راه تولید و صدور محصولات کنترل کند.
تولید کالاهای ارزان و حجم گسترده‌ی این تولیدات سبب نفوذ کالاهای چینی و رخنه در بازارهای دنیا شده است. این محصولات به قدری ارزان است که حتی وضع تعرفه‌های سنگین بر روی این کالاها تأثیر چندانی بر عدم ورود این محصولات نداشته است. گذشته از این مسایل، چینی‌ها تبحر بسیار زیادی در کپی‌برداری از محصولات مختلف دنیا از خود نشان داده‌اند که سبب شده تا با بررسی بهترین و پرفروش‌ترین کالاهای کشورهای اروپایی و آمریکایی، دست به کپی‌برداری این محصولات زده و با نفوذ به بازارهای هدف این کشورها کالاهای خود را که به مراتب ارزان‌تر می‌باشند، به فروش برسانند.
در حال حاضر، چین پس از ژاپن بهترین شریک تجاری ایران است. زیرا با وجود صادرات بیش از یک میلیارد دلاری کالا به ایران، بیش از 3 میلیارد دلار از ایران وارد کرده است. افزایش رشد اقتصادی چین سبب شده که با وجود بحران‌های مالی و اقتصادی در سایر کشورهای پیشرفته و در حال توسعه، تقریباً بیش‌ترین رشد اقتصادی را در دنیا به خود اختصاص بدهد.
قیمت فوق العاده پایین کالای چینی سبب گردیده تا مصرف‌ کنندگان تمایل بسیاری برای خرید این محصولات از خود نشان دهند و واردکنندگان نیز معمولاً به دنبال کالایی هستند که فروش بیش‌تر داشته و از اقبال بیش‌تری میان مصرف‌ کنندگان برخوردار باشد.
واردات بی‌رویه‌ی کفش، البسه، لوبیا چیتی، کبریت، سنگ قبر و حتی جانماز و ... شرایط سخت اقتصادی را برای تولید کنندگان و کشاورزان کالا مشکل‌تر از پیش کرده و حتی باعث به اصطلاح تخته شدن درِ بسیاری از کارخانه‌ها و کارگاه‌های تولیدی در ایران شده است. با وجود رایزنی‌های بسیار که در این‌باره انجام شده، هم‌چنان واردات بی‌رویه از چین ادامه دارد، به‌طوری‌که برخی ادامه‌ی روند واردات از چین را سیاسی دانسته و آن را مربوط به مناسبات سیاسی دوستانه بین دو کشور می‌دانند.
از واردات بی‌رویه‌ی محصولات چینی که بگذریم، حضور این چشم بادامی‌ها در کشور، اثرات منفی دیگری نیز در پی داشته است. بررسی صنایع دستی ایران و از همه مهم‌تر، فرش ایرانی توسط کارشناسان چینی موجب شده است تولیدات مشابهی در اختیار بازار جهانی قرار گیرد و با توجه به قیمت ارزان این کالاها، تقاضا برای کالاهای ایرانی کم شود. مسأله آن‌جا بحرانی‌تر می‌شود که این کالاها به ایران هم وارد می‌شود و باعث کسادی بازار صنایع دستی اصیل ایران، حتی در داخل کشور می‌شود، آن هم با نقش‌هایی از اژدهای زرد چینی.
اواخر سال گذشته، روزنامه‌ی انگلیسی «فایننشیال تایمز» طی گزارشی به عرضه‌ی گسترده‌ی فرش‌های چینی در پاکستان با نام فرش ایرانی اشاره کرد و نوشت: «فرش‌های تقلبی چینی به قیمت نصف تا یک سوم نسخه‌های ایرانی در پاکستان فروخته می‌شوند و بازار پاکستان را تسخیر کرده‌اند.»
حتی چند سالی است که چینی‌ها برای توسعه و به دست آوردن جایگاه فرش ایرانی در بازار کشور‌های هدف، شهری را تحت عنوان شهر کاشان احداث کردند و با استفاده از این نام، فرش خود را صادر می‌کنند که وزیر بازرگانی وقت آقای «مسعود میرکاظمی» و هم‌چنین آقای «مرتضی فرجی» رییس سابق مرکز ملی فرش ایران در طی سال‌های گذشته وجود چنین شهری در چین را تکذیب نمودند اما «بابک افقهی» رییس سازمان توسعه‌ی تجارت، در ابتدای پذیرش ریاست این سازمان، وجود کاشان چینی را تأیید کرد و حتی اظهار داشت چینی‌ها با ایجاد این شهر سعی دارند با سو استفاده از برندِ فرش کاشان در بازارهای هدف نفوذ نموده و آن را در اختیار خود بگیرند.
ورود این محصولات به بازارهای صنایع دستی کشور طی سال‌های اخیر به حدی بوده است که موجب ورشکستگی تعداد زیادی از هنرمندان این صنعت و به دنبال آن به درد ‌آمدن دل هنردوستان ایرانی شده است. حتی بسیاری از گردشگران غیر ایرانی نیز ترجیح می‌دهند، صنایع دستی چینی ارزان‌تر را از ایران به یادگار ببرند.
اما بشنویم از دیگر محصولات چشم بادامی‌ها. سفال‌های چینی باعث بیکاری مردم در دو شهر «بهار» و «لالجین» شده‌اند. بادام ‌زمینی چینی نیز با کیفیّتی بسیار پایین‌تر از بادام زمینی آستانه‌ی ‌اشرفیّه سوغات گردشگران را مهیّا ساخته است.
چینی‌ها در بازار محصولات مذهبی نیز بسیار فعال بوده‌اند. به طوری که در طی سال‌های اخیر، شاهد تولید و عرضه‌ی گسترده و متنوع محصولاتی مانند جانماز، تسبیح، چادر، مقنعه، آیات قرآنی، صلوات‌شمار، آیت‌الکرسی، وسایل مربوط به عزاداری‌ها هم‌چون طبل، دهل، سنج، سیستم‌های صوتی، زنجیر، کلاه‌خود مراسم تعزیه و ... با مارک‌ها و برندهای شرکت‌های چینی بوده‌ایم که این روزها بازارهای داخلی ایران و کشورهای اسلامی را فرا گرفته است.
آن‌چه مسلم است، حجم کالاهای وارداتی البته به صورت قاچاق، که عمدتاً بدون کیفیّت و با قیمتی بسیار ارزان از مرزهای کشور وارد می‌شوند، زیاد است و هنوز در کشور ما از قوانین مربوط به حداقل استاندارد در واردات بسیاری از کالاها خبری نیست و مقررات ضد دامپینگ در اشکال ابتدایی خود وجود دارد و چین نیز از تمام قدرت و توان خود برای نفوذ به بازارهای ما که با وضعیت بد اقتصادی و نرخ تورم بالا دست و پنجه نرم می‌کند، استفاده می‌کند. هم‌چنین با وجود اعتراض‌های گسترده‌ی نمایندگان مجلس و اقتصاددانان، وزارت بازرگانی هنوز نتوانسته راهکاری برای حل این بحران ارایه دهد و تولید در کشور در حال توقف است.
با وجود تمامی این صحبت‌ها و مشکلات کارشناسان بر این عقیده هستند که تمامی کشورها با توجه به موقعیّت جغرافیایی، فرهنگ، نژاد، ترکیب جمعیتی، تمدن و ... می‌توانند جایگاه ارزشمندی در مبادلات اقتصادی جهان داشته باشند و برای رسیدن به این مهم باید شناختی درست و کامل از این مزیّت‌های خاص حاصل نمایند. لزوماً تمام کشورها نباید صرفاً تولید کننده باشند.
اگر چینی‌ها در بخش‌های گوناگون توانمندی تولید دارند، ایرانی‌ها نیز می‌توانند در بسیاری از موارد که لیاقت و شایستگی خود را در آن نشان داده‌اند، تولیدات با‌ارزشی داشته باشند که نه تنها در بازار 70 میلیون نفری ایران مورد توجه قرار گیرد، بلکه برای بازارهای صادراتی نیز جذاب باشد که این مهم مستلزم شناخت و توجه کافی به مزیّت‌های رقابتی در تولید و صادرات می‌باشد. افزون بر این، ایران می‌تواند از راه تبلیغات و ایجاد گرایش به مصرف کالاهای داخلی در مقابل کالاهای خارجی و تأکید بر ویژگی‌های فرهنگی و اطمینان لازم از راه برندینگ به مصرف‌ کنندگان که کالایی خوب دریافت می‌کنند و تولید کنندگان از ابتدای مرحله‌ی تولید تا مصرف نهایی مسؤولیت کالا را بر عهده دارند، به عنوان ابزار تأکیدی در حفظ بازار محصولات ایرانی و کسب بازار‌های جدید استفاده نماید و سرانجام این‌که اقتصاد ایران از نظر میزان تولید ناخالص ملی رتبه‌ی 22 جهان را داراست و از این نظر در میان اقتصادهای بزرگ جهان قرار دارد و می‌تواند با تأکید بر پتانسیل‌های خود، بازار را از هجوم کالاهای چینی و کابوس اژدهای زرد نجات دهد و بازار مصرف داخلی را به محیطی امن برای تولید کنندگان و سرمایه‌گذاران ایرانی تبدیل کند.

برهان/فاطمه اسماعیلی

واکاوی دلایل گرایش افراد به شرکت های هرمی؛

فاطیما اسماعیلی — Sat, 11 Jun 2011 05:59:37 GMT

راز جذابیت‏های کوئیست!

باورسازی به حضور در «بهشت کوئیست» و معرفی آن به عنوان تنها بستر موجود برای رسیدن افراد به آرزوهای باور نکردنی‌شان یکی از اصلی‌ترین اقدام‌های فعالان کوئیست جهت ارایه‌ی توضیح (پرزنت) و جذب افراد به کوئیست می‌باشد.

در جریان برنامه‌ریزی جهت تغییر افراد، آن‌چه باعث و تنها وارث موفقیت در زندگی مردم می‌باشد، کوئیست است و کوئیست تنها شغل موفق و تنها راه رسیدن هر فرد به موفقیت نامیده می‌شود و کار به جایی می‌رسد که کوئیست مقدس‌ترین واژه برای فعالان این حوزه می‌شود و ارکان فعال در آن ارکانی هستند که باید ضمن تابعیت و الگو شدن حتی در بعضی رفتارها مورد تقدیس قرار گیرند و این از آن‌جا ریشه می‌گیرد که فرد پس از طی مراحلی، کوئیست را مرجع تمام نیازهای برآورده شده‌ی خود می‌داند.
وقتی از طرفی کوئیست تنها راه رسیدن فرد به اهداف باشد و از طرف دیگر فرد همه‌ی مشکلات را از خود ببیند و اگر هر نقصی را – حتی اگر در کار باشد- با تلقین از خود براند، فرد هر روز در پی آرزوهای خود به تنها راه سعادت و خوشبختی می‌پردازد که آن کوئیست است و چون دیگر نمی‌تواند از ذهن و پرورده‌های خود فرار کند در جبری روانی رو به سوی تغییر نگرش خود آورده، همان را می‌اندیشد که کوئیست به او منتقل می‌کند و این در حالی است که ذهن اولین قدم در تغییر آن‌چه اعتقاد نامیده می‌شود را برداشته و ذهن و اعتقاد او آن را می‌طلبد که کوئیست می‌طلبد.
برای جذب و تشکیل یک سازمان بر اساس آن‌چه عرضه می‌شود، جامعه‌ی هدف انتخاب می‌گردد. آن‌چه در کوئیست ارایه می‌شود به غیر از سکه، ساعت و ... تفکری است که آن را به پیش می‌برد. تفکری که ضمن برانگیخته کردن نیازها و رویاهای مادی که در بعضی مواقع از حد توان فرد بالاتر است مفاهیمی را دنبال می‌کند که هر لحظه به فرد این مسأله را القا می‏کند که می‌تواند آقای عالم شود و به هر چیز که می‌خواهد مسلط شده و به همه چیز برسد. این عصاره‌ی هیجانی، مقصدش نسل جوان جامعه و هر آن کسی است که نیازهای مضاعف او و توهم عقب‌ماندگی اقتصادیش در وی عقده‌ها و مشکلات فراوانی ایجاد کرده است.
«‌افزایش روز افزون رقابت به منظور پیش افتادن در زندگی از سویی و نابسامانی‌های اقتصادی از سوی دیگر مردم را سرخورده و افسرده می‌کند و بدین ‌ترتیب نفرت آن‌ها نسبت به مقام‌های عالی‌رتبه‌ی اداری، مذهبی و سیاسی اوج می‌گیرد. طلا به عنوان وسیله‌ای برای ارضای نیازهای مردم مورد توجه واقع می‌شود، ظرفیت مردم به مرز انفجار می‌رسد و برای قیام آماده می‌شوند. قیام مردم برای کسب ثروت است نه گسترش خوبی‌ها؛ زیرا این قیام از نفرت منعبث می‌شود. به بیان دیگر نفرت طبقه‌ی محروم از طبقه‌ی ممتاز جامعه، موجب قیام می‌گردد. قشرهای پایین جوامع غیریهودی در پی رهنمودهای ما برضد طبقه‌ی ممتاز به پا می‌خیزند و سرانجام با حریفمان یعنی علمای غیریهودی بر سر قدرت به نبرد می‌پردازند.»
این جملات بخشی از پروتکل شماره‌ی 5 دانشوران صهیون است. لذا پی‌گیری و گرایش افرادی که دارای ویژگی‌های خاص، رویاها و نیازهای مادی و روحی هستند اصلی‌ترین عناوین گزینشی جهت ارایه‌ی توضیح (پرزنت) و جذب به کوئیست می‌باشند که در آموزش‌ها به اعضا تدریس می‌شود.
جذابیت ناشی از رسیدن افراد به تمام اهدافی که در طول عمر خود آرزوی آن را داشتند و حل همه‌ی مشکلات در کنار وجود یک فرصت که حال کوئیست برای او ایجاد نموده است شرایطی ایجاد می‌کند که فرد با تصویرسازی آرزوهایش شروع به بالا بردن هیجانات خود می‌نماید. تمرکز بر این اهداف و غرق ‌شدن در آن‌ها هیچ‌چیزی جز هدف و تصویر لذت‌بخشِ رسیدن به آن‌ها را برای فرد باقی نمی‌گذارد تا در شرایطی ویژه فرد برای اولین بار در زندگی خویش احساس رسیدن و ثروتمند شدن را چون خوابی شیرین هر آن، تجربه نماید.
حمایت بالاسری؛ گزاره‌های حمایت جهت تقویت روحیه، عزت و باور به آینده، هم ‌هدفی و تعهد به رساندن است. او هم‌چنان افرادی را که در کنار خود می‌بیند که برای ورودش تلاش می‌کنند و همواره از آن‌ها می‌شنود که ما متعهدیم تا تو به آرزوهایت برسی، او تاکنون تنها بوده و نه تنها کسی به خواسته‌هایش توجه نمی‌کرده خود نیز باوری برای رسیدن به آرزوهایش نداشته و بدین‌گونه فرد هیجان‌ زده با اطمینان بیش‌تری به آینده‌ی خود می‌نگرد و فارغ از چرایی ورود و این‌که چرا بدین‌سان بالاسری از او حمایت می‌کند و این‌که چگونه تا قبل از ورود او به این سیستم از او حمایتی نمی‌شده هر روز وابسته به بالاسری‌های خود آینده‌ای شیرین‌تر از عسل برای خود تصویر می‌کند و هیچ جایی جز کوئیست را ملجأی رویاهای خود نمی‌داند.
نقطه‌ی عطف این هیجان، خشونت و انکاری است که جهت وابستگی مطلق برای هر فرد به کوئیست به وجود می‌آید. آن‌چه فرد در گذشته‌اش از خودِ خود مشاهده می‌کند بیچارگی، بدبختی و سر وکله‌زدن با مشکلات و ضعف و تأثیرپذیری از آن‌ها بوده است و حال در توهمی آشکار آینده‌ای درخشان برای او با کوئیست به وجود آمده است و مظهر همه‌ی خوشبختی‌ها و آرزوهای وی کوئیست است و فارغ از هر آرزوی مشروع و نامشروع، این کوئیست است که ملجأی تحقق تمام آرزوهای وی می‌باشد.
اکنون او آماده‌ی اولین قدم الحادی می‌باشد، تذکر هر روزه و تلقین آن‌چه هدف خوانده می‌شود، تأکید و تبیینی است که فرد را به خلسه‌ای فرو می‌برد که فاقد هرگونه خلاقیت و نگاه نقادانه است و دیگر کسی را یارای بیرون آوردن آن نیست. او دیگر هیچ اختیاری از خود ندارد و همواره در پی آرزوهایی است که از تکرار مکرر آن جز آن را نمی‌تواند ببیند و جز آن را طلب نمی‌کند.
در پروتکل شماره‌ی 5 دانشوران صهیون آمده است: « هیچ خطری بالاتر از ابتکار و خلاقیت فردی نیست. به ویژه اگر خلاقیت با هوش همراه باشد. کاری که از یک فرد مبتکر بر می‌آید، از میلیون‌ها آدم عامی بر نمی‌آید، از این رو باید تعلیم و تربیت غیریهودیان را در جهتی سوق دهیم که قوه‌ی ابتکار از دانش‌آموزان گرفته شود و نطفه‌ی خلاقیت در ذهن آن‌ها خفه گردد.»
گزاره‌های الحادی با تعریفی ویژه از خلاء‌ها و هیجانات به‌وجود آمده کمال استفاده را می‌برد و با نفوذی روان‌شناسانه و مرموز هم‌چون ویروسی که هنوز فعال نشده در جای جای ذهن و روح فرد جای می‌گیرند. در قدم‌های پیش‌رو گزاره‌های عبادی و پرستشی و هم‌چنین گزاره‌های نگرشی و جهان‌بینی ایجاد شده مورد نقد و بررسی قرار خواهند گرفت.
او هر روز به دعا، نیایش و مسلکی نو گرویده می‌شود و زانو زده رو به آسمان می‌کند و از تصویر آن‌چه او را مست نموده لذت می‌برد. شکر آن‌چه به دست نیاورده آرامشی به او می‌دهدکه هیجان رسیدن را بالا می‌برد. آن‌چه در تصویر ذهنی او به‌وجود آمده عقده‌ی جدیدی را ایجاد می‌کند که مراسم شکرگزاریش آتش به جان او می‌زند که زبانه‌هایش تا اعماق وجودش را می‌سوزاند. در این حال او هر روز مراسمی را انجام می‌دهد که بار دیگر گزاره‌ای از نیازهای انسانی او را که همان نیاز به پرستش است، ارضا می‌کند تا در حرکتی الحادی و در مسلکی شیطانی نیاز به پرستش با مراسم ویژه‌ی عرفان کهکشانی ارضا و جایگزین شود.
هیجان به اوج خود رسیده و هر روز تکرار می‌شود و او وابسته‌ی آن تصویری است که برای خود قائل شده است. بالاسری کسی است که او را هدایت می‌کند و ملجأی تمام اضطراب‌های ناشی از طول زمان نرسیدن به اهداف است. رهبر (لیدر) بالاسری و تصویری که خود برای خود ایجاد کرده تا از گذشته‌ی خفت‌بار خویش رها شود اکنون هر روز او را می‌زند و تحقیری دیگر برای او به‌وجود می‌آورد تا رهبر (لیدر) بالاسری در جهت خواسته‌های خویش او را حرکت دهد.
چَشم از او می‌خواهد تا او را به تصویری که خود برای خود ساخته برساند. سیکل نیاز روحی او در حال تکمیل است. به جهت فطری او نیاز به تبعیت از کسی را دارد، حال او تبعیت از کسی می‌کند که قرار است وی را به همه‌چیز برساند. چَشم به کسی می‌گوید که راهبر اوست.
هیجان رسیدن به اهداف، دیدگان او را از همه‌ی غرورها و شخصیت‌ها کور می‌کند. او از چاله به چاهی افتاده که خود سازنده‌ی آن است و این است جهنم کوئیست.

برهان/فاطمه اسماعیلی

اسناد مکتوب نشان می‏دهد؛

فاطیما اسماعیلی — Tue, 12 Apr 2011 06:05:50 GMT

کوئست، تهدیدی امنیتی نه اقتصادی

با توجه به اسناد مکتوب به دست آمده در دفاتر هرمی و هم‌چنین پژوهش میدانی در میان اعضای شبکه‌ی کوئست، نوعی تغییر در نگرش و رفتار و نیز تغییر الگوهای روانی و اعتقادی دریافت شد. نوعی استحاله و جهش منفی در سیستم ارتباط اجتماعی اعضای کوئست به وجود آمده است که ضمن ایجاد پرخاشگری، هیجان کاذب و دگرگونی خاصی در تعیین مصادیق الگوی رفتاری و فکری ایشان ایجاد کرده است.

الگوهای رفتاری، اعتقادی و اجتماعی این افراد به طور نامحسوس در حال تغییر کلی و جزیی است. ساختار آموزشی و نهادهای ارزشی کوئست در طی یک دهه می‌تواند به طور کلی باورهای افراد را تحت‌الشعاع خود قرار داده و این مهم عرصه‌ی جدیدی را برای مطالعه و تحقیق به وجود آورده که در این نوشتار به بررسی این موضوع می‌پردازیم:
«اگر برنامه‌ها را محتاطانه و همراه با آموزش آغاز کنیم می‌توانیم در کم‌تر از یک دهه، منش و خلق و خوی سرسخت‌ترین افراد را تغییر داده و آ‌ن‌ها را مانند افرادی که از پیش مطیع ساخته‌ایم، زیر سلطه‌ی خویش درآوریم.»
این جملات بخشی از پروتکل شماره‌ی 9 دانشوران صهیون است که از قضا رابطه‌ی قابل اعتنایی با ساختار فکری و آموزشی شرکت هرمی- فرقه‌ای کوئست دارد. «ویجی اسواران» که مدیریت شرکت هرمی- فرقه‌ای کوئست را بر عهده گرفته است، همراه با کمپانی کوئست هدف خود را خدمت‌رسانی به جوامع و بشریت معرفی می‌کند اما در واقع به دنبال اهداف دیگری است که شامل مبانی سکولاریسم است و نشانه‌های آن به تأیید متخصصان در کتاب «در قلمرو سکوت» که اثر وی است به وضوح یافت می‌شود.
جالب این‌جاست که «ویجی اسواران» هندو بوده و مدعی است که قصد دارد راه خوشبختی را به مردم و جوامع بیاموزد و کوئست را با هیچ دینی در تضاد نمی‌داند. حال این سؤال مطرح می‌شود که اگر مقصود کوئست فعالیت اقتصادی است این شعار که «کوئست با هیچ دینی در تضاد نیست» چه معنایی دارد و به چه دلیل یکی از برنامه‌های ایشان دیدار با رهبران ادیان مختلف است؟!
واقعیت آن است که سران کمپانی هرمی- فرقه‌ای کوئست زمانی که دریافتند با استفاده از روش‌های معمول قادر نخواهند بود در یک سیر چند ساله، افراد جامعه را به الحاد و سرکشی بر علیه دولت‌های خود برسانند، بر آن شدند تا با بهره‌گیری از پروتکل‌های صهیونی، مسیر فکری و اعتقاد الحادی خود را در قالب بازاریابی شبکه‌ای و تحت نام کوئست ایجاد کنند تا پس از جذب افراد با شعارهایی که منشأ آن نیازهای اولیه‌ی مردم است آن‌ها را به سمتی سوق دهند که هر آن‌چه اعتقاد و سنت افراد جوامع است تحت ‌تأثیر آن قرار گیرد. بدیهی است که هیچ حرکت و سیر تحولی امکان‌پذیر نمی‌باشد جز این‌که یک جهان‌بینی و ایدئولوژی بستر و پشتیبان آن باشد تا در هر دست‌انداز و نقیصه‌ای آن را یاری کند.
کمپانی کوئست در این راستا دست روی آموزش‌هایی می‌گذارد که منشأ آن الحاد و ناکارآمدی خدای جوامع توحیدی است. آموزش‌های عرفان کهکشانی تمام خاستگاه‌ها و نیاز افراد را به مرجعی ارجاع می‌دهد که نه خدایی توحیدی است و نه خدایی مادی، تا از این موضوع نه به‌طور مستقیم ولی با الحاد مقدماتی ماتریالیسم را دامن زده و اومانیسم عرفانی را تبلیغ نماید و از طرفی بعد روانی معناگرایی افراد را نیز ارضا نماید.
گزاره‌های عرفان کهکشانی که از راه آموزش‌های متعدد به صورت کتاب‌هایی مثل «حکایت دولت و فرزانگی»، «چه کسی پنیر مرا جابه‌جا کرد؟»، «قورباغه‌ات را قورت بده»، «راز شاد زیستن»، «در قلمرو سکوت» و نیز فیلم «راز» در اختیار زیرمجموعه‌ها و اعضای کوئست قرار گرفته با منشأ ادیان باستانی سعی در ارایه‌ی بینشی دارد که منشأ تحقق تمامی خواسته‌های بشری را کائنات و کائنات را خدمت‌گزار بشر می‌داند.
در فرهنگ آموزشی دسیسه‌ی کوئست، کائنات در جایگاهی قرار گرفته‌اند که پاسخ‌گوی تمام نیازهای بشری هستند و نیازها همانا نیازهای مادی و ثروت‌ اندوزی هستند که این نیازها نیز در یک سیر آموزشی توسط خود کمپانی و الگوهای معرفی شده توسط کوئست گسترش یافته‌اند و بر اساس همین آموزه‌ها تمرکز بیش از حد «تو» به آرزوهایت باعث رسیدن تو به اهدافت می‌شود و کائنات این‌گونه به تو آن‌چه می‌خواهی را می‌دهد.
از سوی دیگر در پروتکل شماره‌ی 23 دانشوران صهیون آمده است: «البته در تبلیغاتمان روی مبانی تربیتی و جنبه‌های اسرارآمیز و اعجازانگیز این دین (یهود) تأکید فراوان می‌ورزیم و در موقع لزوم، مقالاتی منتشر می‌کنیم و میان نحوه‌ی حکومت ربانی خود و حکومت‌های گذشته‌ مقایسه‌هایی به عمل می‌آوریم و اشتباهات حکومت‌های غیریهودی را به گونه‌ایی بسیار روشن بازگو می‌کنیم.»
بدین وسیله گزاره‌های الحاد کهکشانی دست ‌مایه‌ای مؤثر جهت رشد و تکثیر شبکه‌ی هرمی کوئست گردید که از یک‌سو تقویت‌کننده‌ی شبکه و از سوی دیگر برآورده‌کننده‌ی افکاری است که مقدمات الحاد افراد را به وجود می‌آورد.
آن‌چه در یک دهه‌ی گذشته قابل توجه می‌باشد، تکثیر بسیار زیاد کتب آموزشی است که با بهره‌گیری از روان‌شناسی، به مفاهیمی چون موفقیت، مدیریت و درآمد و ثروت پرداخته‌اند.
کتاب‌هایی چون «حکایت دولت و فرزانگی»، «چه کسی پنیر مرا جابه‌جا کرد؟»، «قورباغه‌ات را قورت بده»، «راز شاد زیستن»، «در قلمرو سکوت» و در نهایت فیلم مستند «راز» که خود بیش از همه به این مفهوم پرداخته است که هر مشکلی را در درون خود جست‌وجو کنید و هر موفقیتی از اصلاح درون تو شروع می‌شود (مقدمات انقطاع از خدا) و این موضوعات فارغ از هر چیزی مرجع هر اتفاقی را به‌طور مطلق خود انسان و ذهن او می‌داند و یک نوع اومانیسم روانی و رفتاری را دامن می‌زند که در فیلم راز به آن صحه گذاشته شده است.
مرجع هر اتفاق خوبی ذهن توست و خارج از تو هیچ قدرتی بر تو مسلط نیست و منشأ هر چیزی تو هستی و در ادامه کائنات را مرجع و فرمان‌بردار تمام نیازهای فرد می‌خواند (اتصال تدریجی همه چیز به کائنات) و این‌که هر آن‌چه معنا و ماورا می‌خوانیم، کائناتی است که تابع ذهن تو می‌باشد و در این‌جا اومانیسم فلسفی را دامن می‌زند. آن‌چه در حال حاضر در کتب آموزشی و نوع تفکراتی که در سلسله آموزش‌های کوئست در حال تبلیغ و گسترش است چیزی جز محتوای فیلم راز نیست.
آری؛ این‌گونه است که صهیونیسم جهانی در طول یک‌صد سال گذشته با هدف‌گذاری جهت از بین‌بردن همه‌ی ادیان، خدای دین هندو را ارج می‌نهد و اکنون شرکت هرمی-‌ فرقه‌ای کوئست با ظهور «ویجی اسواران» که هندویی مالزی‌تبار است، ساز موافق صهیونیسم را می‌نوازد. بنابراین شایسته است مسؤولین و دستگاه‌های مربوط با جدی گرفتن خطر کوئست نه به عنوان یک تهدید اقتصادی، بلکه به عنوان یک تهدید امنیتی به مبارزه و آگاه سازی جوانان نسبت به این دسیسه‌ی هرمی بپردازند.

برهان/فاطمه اسماعیلی

تحلیلی در‏باره‏ی شرکت‏های هرمی فرقه‏ای کوییست؛

فاطیما اسماعیلی — Sun, 13 Mar 2011 07:02:30 GMT

اتحاد شرکت هرمی کوییست با عرفان حلقه

شرکت های هرمی فرقه ای کوییست به عنوان بزرگترین شرکت هرمی فعات در ایران در طول 10 سال اخیر با دروغ گویی و بهره گیری از تبلیغات فریبنده توانسته است تعداد قابل ملاحظه‏ایی از جوانان بیکار و حتی شاغل و به خصوص دانشجویان و شهرستانی‏های جویای کار را به عضویت فرقه‏ای خود در‏آورد.این شرکت بیش از 5/4 میلیون نفر از جمعیت فعال ایران را آلوده فعالیت نا سالم خود ساخته و بالغ بر 8 هزار میلیارد تومان از سرمایه های ایران را از کشور خارج کرده است.نکته قابل تامل در این میان شباهت های ناگزیری است که میان این شرکت هرمی فرقه ای با عرفان حلقه وجود دارد که همگی در راستای کسب منافع صهیونیسم بین المللی است.

یکی از فرقه‌های بزرگ عرفان کهکشانی که متأسفانه با مجوز رسمی وزارت ارشاد در ایران مشغول به فعالیت است، مکتبی است به نام عرفان کیهانی یا عرفان حلقه که نوعی مرجع‌گرایی کیهانی در این مسلک الحادی بروز نموده است. البته جهت بومی سازی و ایجاد پوشش ظاهری با عناوین رحمانیت عام الهی عجین گشته است و تا حدی جلو رفته که در اکثر استان‌های کشور دارای دفتر بوده و کلاس‌های آن در شهرهای مختلف برگزار می‌شود. طبق بررسی‌های انجام شده، این فرقه در 10 نقطه از دنیا مانند آلمان، ترکیه و مالزی و ... دفتر نمایندگی دارد.
آن‌چه در این مسلک الحادی بیان می‌شود دارای شاخصه‌ای است که الحاد آن بسیار مستتر می‌باشد و از همین روست که در ادامه نوعی تلفیق با اهداف صهیونیسم در آن مشاهده می‌شود. در این میان، شرکت هرمی فرقه‌ای کوئست، با شعار کمک به بشریت و حل مشکلات اقتصادی جوامع در عصری که چپاول و شعار توسعه‌ی غربی نیاز مالی را در تمام کشورهای در حال توسعه به عنوان یک اصل، متوهم کرده با یک ساختار اقتصادیِ هرمی پا به عرصه‌ای نهاد که هرچند جملات ارزشی و مردمی کمک به هم‌نوعان پوشش اصلی این اهداف در نظر گرفته شده بود اما هر آن‌چه در اهداف و گزاره‌های جذب افراد در این شبکه مشاهده می‌شود چیزی جز هدف‌گرایی مطلق در جهت رسیدن افراد به مطامع دنیاطلبانه‌ی افراطی خویش نیست و اگر از نوع‌دوستی نیز کلامی به میان می‌آید در جهت ارضای حسی است که فرد خود را بازدارنده‌ی معنویت نبیند.
حرارت و اشتیاق سوزاننده‌ای که در فعالان کوئست وجود دارد همان تجمل تبلیغ شده در رسانه‌های غربی و الگوهای داخل شبکه است، این معنا و ‌مفهوم توسط آموزش‌های کیهانی به شدت تقویت شده تبدیل به یک مسلک و رویه‌ی ذهنی می‌شود. آن‌جا که فرد به علت مشکلات بسیار برای وصول به اهدافش دچار چالش می‌شود؛ آن‌جا که هرم کوئست فقط می‌تواند جواب‌گوی مطامع بالاسری باشد، همان منش و دیدگاه ‌عرفان کهکشانی است که به فرد می‌گوید مشکل از درون توست و تو خود را اصلاح نما تا به اهدافت برسی و این به معنی ایجاد چالشی درونی است که فرد را مجاب می‌کند در شبکه باقی مانده و خود را به اهداف سوزاننده‌ای که به آن‌ها متعهد شده، برساند.
آن‌جا که به فرد می‌نمایاند که طبق این قاعده‌ی جهانی و کائناتی مرجع تمام آن‌چه وجود دارد خود تو هستی و کیهان و کائنات از درون تو دستور می‌گیرند. فرد در یک سیکل تربیتی و روانی خود را باعث هر آن‌چه هست و کائنات را مرجع حیات و خوشبختی خود می‌یابد تا هر آینه کوئست از هر عیب و نقصی مبرا شده و توقفی در توسعه‌ی هرم انسانی او ایجاد نشود و در ادامه به دنبال این توسعه، تفکر الحادی کیهانی نیز توسعه یابد.
از آن‌جایی که رسالت صهیونیسم تزلزل در اهداف گوناگون و حتی حذف خدای ایشان است و با توجه به توطئه‌های گوناگون هم‌چون تبلیغ سکولاریسم و پولورالیسم دینی، مهم‌ترین حربه برای این تغییر، ایجاد ادیان جایگزین می‌باشد.پس از کابالا که به دلیل ریشه‌های شیطان‌پرستی حتی با حضور و اقبال ستاره‌های هالیوود در شرق توفیقی نیافت، صهیونسم با دامن زدن و توسعه‌ی عرفان کهکشانی که گزاره‌های آن با ادیان اساطیری، هندو، بودا و اوپانیشادها همگونی دارد سعی در جایگزینی و توسعه‌ی این مسلک در شرق نموده است که از آن جمله می‌توان به چاپ، تکثیر و آموزش این نوع تفکر در قالب فیلم «راز» و کتاب‌هایی هم‌چون «حکایت و راز شاد زیستن» و صدها عنوان کتاب در پوشش روان‌شناسی موفقیت، نام برد.
گمان می‌رود هر آن‌چه در چند سال اخیر به عنوان سمینار موفقّیت و کتب روان‌شناسی موفقیت ـ یا فیلم راز که اتکای آن ضمیر، ذهن، روان و کائنات می‌باشد، ـ منتشر شده یا در جهت تبلیغ این مسلک الحادی بوده و یا مقوّم آن و نمی‌توان این هجمه‌ی همه جانبه را یک اتفاق ساده فرض نمود. هرچند گزاره‌های عرفان کیهانی که هم اکنون در ایران به صورت‌های گوناگون و در پیچیده‌ترین حالت در فعالیت‌های هرمی مشاهده می‌شود به صورت بومی شده و به ظاهر منطبق با اسلام در حال گسترش است و اساساً این تفکر به گونه‌ای است که جز الحاد و اومانیسم عرفانی، چیز دیگری را دامن نمی‌زند.
«توجه به خصوصیات و خلق و خوی مردمی که شما در ممالک‌شان زندگی و فعالیت می‌کنید، اهمیت بسیار زیادی در اجرا و پیاده سازی برنامه‌های‌تان دارد. تا زمانی که افراد جوامع مختلف، مطابق الگو و انگاره‌های تربیتی ما دوباره تربیت نشوند، نمی‌توانیم برنامه‌هایمان را در این‌گونه جوامع مطابق با روشی کلی و یکسان پیاده کنیم؛ اما اگر برنامه‌ها را محتاطانه و همراه با آموزش آغاز کنیم می‌توانیم در کم‌تر از یک دهه، منش، خلق و خوی سرسخت‌ترین افراد را تغییر داده و آن‌ها را مانند افرادی که از پیش مطیع ساخته‌ایم، زیر سلطه‌ی خویش درآوریم.»
این جملات بخشی از پروتکل 9، علمای صهیونی است که سال‌ها پیش نگاشته شده است. همان‌گونه که در نگاه اول هم مشهود است پیاده کردن چنین اهداف شیطانی آن هم در مقیاس جهانی به هیچ عنوان کار راحتی نیست و با موانع بسیاری روبه‌روست. از آن‌جا که مهم‌ترین هدف صهیونیسم حکومت بر مردم دنیا و تحت کنترل درآوردن آن‌هاست و از طرفی روح آزادی‌خواه هر انسانی جز با حکمرانی ذات اقدس اله سازگاری ندارد. به جرأت می‌توان گفت بزرگ‌ترین مانع صهیونیست، آموزه‌ها و انگاره‌های دینی مردم در سراسر دنیاست.
بدون هیچ توضیحی کاملاً مشخص است که اسلام به دلیل داشتن کامل‌ترین آموزه‌های الهی، امروز به عنوان جدی‌ترین مانع صهیونیسم به شمار می‌رود که اوج آن در ایران اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران پدیدار گشته، با توجه به این‌که نیاز به دین و داشتن معبود، یک نیاز عمیق درونی هر انسانی است، هر حکومتی تا برای این نیاز پاسخی برای توده‌ی مردم نداشته باشد، قادر نخواهد بود بر آحاد مردم حکومت کند.
«باز تعریف از مفاهیم اساسی دین در اذهان مردم» جزءلاینفک برنامه‌های صهیونیسم در رسیدن به حکومت جهانی بوده و خواهد بود. یقیناً این باز تعریف باید به گونه‌ایی همه پسند باشد به طوری که سختی‌های دین را نداشته و از طرفی فرد را از لحاظ مادی و روانی آن‌گونه تأمین کند که دیگر دلیلی برای بازگشت به دین اصیل خویش نیابد! این راه‌حل را سال‌ها پیش بت‌پرستان مشرق زمین یافته‌اند...!
در این میان با توجه به پیشینه‌ی ایجاد ادیان دروغین توسط امپریالیسم جهانی و به خصوص صهیونیسم، جدیدترین آموزه‌هایی که در حال حاضر در اقصی نقاط جهان پس از کابالا – که همان عرفان یهود می‌باشد – مطرح است، عرفان کهکشانی است. توضیحاتی که در ادامه مطرح می‌شود همگونی و همسانی مفاهیمی را مدنظر قرار می‌دهد که دشمن قسم خورده‌ی اسلام و بشریت، جهت از هم گسیختگی افکار و اذهان جوانان از آن استفاده می‌نماید.
فصل مشترک و نقطه‌ی انطباق کوئست با عرفان کیهانی و آن‌چه هرم اقتصادی کوئست را به الحاد صهیونیستی متصل می‌کند نیاز نسل جوان به سعادت و خوشبختی متوهم شده و تبلیغ شده‌ی غربی است که هر آینه بر طبل دنیاگرایی می‌کوبد. آن‌چه فصل انطباق این دو امر می‌باشد، نقیصه‌ی هرم است. آن‌جا که فرد نمی‌تواند از این ابزار استفاده کند تا به آرزوهایش برسد و مأیوس می‌شود، بینش کیهانی مقابل دیدگان او قرار می‌گیرد و شعار «فرمانبردارم سرورم» از کائنات او را سرمست می‌نماید، لذا گزاره‌های عرفان کهکشانی از همان ابتدای تکثیر هرم برای افراد به عنوان یک نگرش و باور جمعی تبلیغ می‌گردد تا همواره هیچ ایراد و نقیصه‌ای به کوئست که ابزار و بستر تکثیر این الحاد است، وارد نشود. بدین ترتیب هر ایراد و عدم موفقیت از خود فرد است و کائنات همواره از ذهن فرد دستور می‌گیرند و معنی این که «اگر می‌خواهی به سعادت برسی ذهن و باور خود به کائنات را بالا ببر تا آن‌ها فرمانبردار تو شوند.» فرد در یک دور باطل قرار گرفته، هر روز چیزی جز الحاد کهکشانی را زمزمه نمی‌کند.
این دور به تکثیری دامن می‌زند که جز تزلزل در باورهای دینی چیزی به همراه ندارد و این همان هدف صهیونیسم است و در این جایگزینی که فرد رجوع کائنات را جایگزین رجوع به خداوند می‌کند الحادی پدید می‌آید که باعث تقدس کوئستی می‌شود که منادی کائنات مقدس است. بدین‌گونه نسل جوان مورد حمله‌ی صهیونیسم در لایه‌های پنهانی جنگ نرم قرار گرفته‌اند.

برهان/فاطمه اسماعیلی

تحلیلی در‏باره‏ی شرکت‏های هرمی فرقه‏ای کوییست؛

فاطیما اسماعیلی — Tue, 01 Mar 2011 07:42:00 GMT

دام عنکبوت شرکت‏های اسراییلی

هر بیماری و میکروبی نیاز به موطنی برای رشد و تکثیر خود دارد و اگر بستر مناسب برای رشد و تکثیر فراهم نباشد، میکروب قوی‌ترین بیماری‌ها هم قابلیت نفوذ در موطن را ندارد. کویست نوین‌ترین حربه برای تخریب اقتصاد و امنیت جامعه می‌باشد که راه وصول خود را به جوامع، خواسته‌های نسل جوان و شاکله‌ی عملکردی خود را اقتصاد، معرفی می‌نماید.

شرکت های هرمی و شبه هرمی هر روز با شیوه‌ها، ترفندها و نام‌های جدید فعالیت مخرب و قارچ‌گونه‌ی خود را شدت می‌بخشند. این شرکت‌ها با دسیسه‌های جدید هرمی فرقه‌ای خود، ضمن تاراج سرمایه‌های با ارزش مردم و به خصوص جوانان زودباور، کشور را دچار معضلی اجتماعی می‌کنند که می‌تواند عواقبی ویران‌گری داشته باشد. در این مختصر به عوامل مؤثر در تخریب باورهای نسل جوان می‌پردازیم که کویست با نشانه روی آن ضمن تخریب پایه‌های اقتصادی جامعه و خانواده، هدف اصلی خود را در امنیت سیاسی- اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور اسلامی‌مان قرار داده است.

پس از ورود شرکت «گلدکویست» به ایران و برخورد قاطع ولی با تأخیر دستگاه‌های قضایی و اطلاعاتی با سرشاخه‌ها و لیدرهای اصلی این شرکت، مسؤولان تصور کردند که معضل «گلدکویست» در ایران برای همیشه برطرف شده است. حتی برخی از مسؤولان به صراحت اعلام کردند که گلدکویست ریشه کن شده است.

اما زمان نشان داد که طراحان این شبکه‌ها، برنامه‌ای فراتر از یک شرکت دارند و هر روزه با برخی تغییرها، رشد قارچ گونه‌ی شرکت‌هایی را به نظاره نشستیم که حاصل آن خروج بیش از 8 هزار میلیارد تومان سرمایه از کشور و بروز یک معضل اجتماعی بود. بنابر آمار رسمی موجود، بیش از 110 شرکت هرمی و شبه هرمی در کشور فعال هستند که حدود 7میلیون ایرانی را درگیر ساختار هرمی خود کرده‌اند.

این شرکت‌ها علی‌رغم برخوردهای شدید قانونی وزارت اطلاعات و ناجا، نه تنها حاضر به رها کردن فعالیت خود نیستند بلکه با تغییر شیوه و سوءاستفاده از ضعف قوانین موجود، شگردهای جدیدی را به کار بسته‌اند و هر روز بر درآمدهای نجومی خود می‌افزایند و در مقابل روز به روز بر تعداد مالباختگان ـ بیش‌تر جوان و شهرستانی هستند که با رؤیای پول دار شدن به این شبکه‌های عنکبوتی پیوسته‌اند، ـ افزوده می‌شود.

توسعه‌ی کویست، تضاد و استحاله‌ی باورهای مذهبی اسلامی (حمله‌ی نرم- جنگ نرم)

آن‌چه مسلم است برای به وجود آوردن هر سازمان و شبکه‌ی انسانی و اجتماعی، نیاز به یک جهان‌بینی و ساختار فکری جهت تدوین متدهای رفتاری و حرکتی برای رسیدن به اهداف آن سازمان و اجتماع می‌باشد.

از آن‌جا که صهیونیسم به عنوان دشمن همیشگی اسلام، همواره به دنبال ساختاری بوده و هست که به واسطه‌ی آن هر دین و آیینی را با اسلام جایگزین نماید تا به اهداف شوم خود برسد، پس از تبیین کابالا (عرفان یهود) و تکثیر آن که منشأ شیطان‌پرستی دارد و موفق نشدن این آیین در شرق و کشورهای اسلامی، عرفان کهکشانی را که به نوعی مولود کابالاست برگزید. شاخصه‌های عرفان کهکشانی قابلیت نفوذ بیش‌تری را در جوامع شرقی و اسلامی به همراه دارد و این مهم حربه‌ای بس شیطانی و هدفی ضدخدایی را به دنبال دارد.

کمپانی کویست با تمام مخالفت‌هایی که در کشورهای مختلف با آن می‌شود با حمایت صهیونیسم و در راستای اهداف صهیونیستی و استحاله‌ی دین مبین اسلام، مبانی عرفان کهکشانی را به عنوان بستری مناسب در جهت نیل به اهداف خود و نیز به عنوان یک جهان‌بینی برگزیده است.

هدف اصلی عرفان کهکشانی جایگزینی طبیعت و عالم ماورا با شارع مقدس و خداوند متعال است. بدین‌ترتیب که هر آن‌چه آثار حق‌تعالی است، در این منش و آیین به طبیعت و عالم ماورا نسبت داده می‌شود و این تفاوت را قایل است که طبیعت و ماورا هیچ دستور و باید و نبایدی ندارد و فرد آزاد است که با تکیه بر ماورا، افسار گسیخته به تمام خواسته‌های نفسانی خود برسد. چه بسا که طبیعت و ماورا این‌گونه تعریف می‌شود که بنده و فرمان‌بردار خاستگاه‌ها و مطالع است لذا در اولین مرحله و ابتدایی‌ترین قدم در جهت رشد و تکثیر این تفکر، شبکه‌ی انسانی‌ای را انتخاب می‌کند که در ظاهر اقتصادی است و مورد خواسته‌ی نسل جوانی است که به دلیل آسیب‌های ناشی از توسعه‌ی اقتصادی هم نیاز مبرمی به درآمد و اشتغال دارد و هم دارای آرزوهای بلندی است می‌خواهد آن‌ها را زود تصاحب کند.

دسیسه‌ی هرمی کویست ساختاری است که افراد با غرق شدن در آن هر نوع تغییری را بدون اعتراض خواهند پذیرفت، چرا که افراد می‌آیند تا به خواسته‌هایشان برسند، پس باید بپذیرند هر آن‌چه را که کوئست می‌گوید: «چشم بگویند تا برسند...» و این همان حرف عرفان کهکشانی است و این دسیسه فصل مشترکی با عرفان کهکشانی پیدا می‌کند که به صورت پلکانی یک‌دیگر را تقویت می‌نمایند. ‌

قاعده‌ی تطبیق کوئست با عرفان کهکشانی:

- کویست بیان می‌کند به هر آن‌چه می‌خواهی، می‌رسی؛ اگر مرا انتخاب نمایی و عرفان کهکشانی بیان می‌کند که تابع قانون کهکشان شو تا به هر آن‌چه می‌خواهی برسی.

- کویست، منِ من را آن‌چنان تقویت می‌کند که هر آن‌چه فرد می‌طلبد بایسته و واجب است که داشته باشد و عرفان کهکشانی خاستگاه‌های او را خدایش می‌خواند.

از ازدواج این دو مولود صهیونیستی که یکی جهان‌بینی کهکشانی و دیگری ایدئولوژی هرمی است، کویست متولد گردید که فرزندان این سرزمین یک یکِ سلول‌های آن را تشکیل داده، آن را موطن خویش می‌پندارند.

از آن‌جا که ساختار هرمی به دلیل ضعف علمی و اقتصادی قادر به پاسخ‌گویی به مشتریان خود نمی‌باشد و حقیقت آن کف روی آب و طبل تو خالی است، همواره از شعار «همه‌ی ضعف‌ها و مشکلات نرسیدن به اهداف را در خودت جست‌وجو کن» استفاده می‌کند تا ضعف‌های سیستم هرمی نمایان نشود و اشکال را از سیستم برداشته و به دوش فرد بیندازد. استدلال هم این است که اصولاً طبق قانون کهکشا‌ها هر آن‌چه از عالم کائنات بخواهی می‌گیری پس اگر نرسی ضعف از خودِ توست، کوئست تنها جایی است که تو می‌توانی در آن به هر آن‌چه می‌خواهی برسی پس به خود ایمان بیاور و برس...!

این‌که «هر خواسته‌ی تو آن چنان مقدس است که باید به آن برسی و همه‌ی عالم باید بسیج شوند که تو به آن برسی» می‌نماید که در این سیستم هیچ ارزشی بالاتر از «من» و «خواسته‌ی من» وجود ندارد.

این توهّم جام شرابی است که هر جوان جویای نامی را به خلسه فرو می‌برد. کویست تنها جایی است که این تفکر را جهان‌بینی خود می‌داند، پس کویست تنها جایی است که می‌تواند تو را به تمام آمال و آرزوهایت برساند و این مغالطه تا جایی پش می‌رود که فرد چنان متعصبانه از کویست حرف می‌زند و دفاع می‌کند که از جام جهان‌نمای خود حرف می‌زند و دفاع می‌کند و کویست را واسطه‌ی همه‌ی خوشی‌ها و خوشبختی‌های خود می‌بیند.

راه‌برد بومی شده‌ی جهت جذب و گسترش شبکه‌ی انسانی:

هنر بومی‌کردن و منطبق‌سازی افکار کهکشانی در جهت رشد و تکثیر شبکه‌ی انسانی، راه‌برد کوئست در ترویج اهداف صهیونیسم جهانی می‌باشد. ساختار هرمی کوئست از فضای جوان جامعه استفاده می‌کند و هدف اصلی شبکه را رساندن جوانان به آرمان‌ها و آرزوهایشان معرفی می‌کند و بار دیگر با شناخت این نسل زود به موفقیت رسیدن را نتیجه‌ی عضویت در این ساختار معرفی می‌کند و حتی بازنشستگی 4 ساله از کار با درآمد ماهانه 60 میلیون تومان را هدفی نزدیک و رسیدنی عنوان می‌کند و آن‌چنان این تفکر را تقویت می‌نماید که هر عضو جدید با کشیدن چند خط و دایره مست رسیدن به تمامی اهداف مادی خود می‌گردد.

در این میان، فضای اختلاط را باید مقوم رشد شبکه‌ی انسانی دانست که هر لحظه خواستار به فساد کشیدن نسل جوان ما می‌باشد. استفاده از کتاب «راز» و فیلم آن که در آن عرفان کهکشانی تبیین شده، استفاده از کتاب‌های مکملی چون «حکایت دولت و فرزانگی» و «قورباغه‌ات را قورت بده» همه و همه آن‌چه را تقویت می‌کند که خودمحوری و خودباوری افراطی خوانده می‌شود تا هر فردی بدون فهم ضعف سیستمی این تجارت و درک نکردن کفِ روی آب آن همیشه در رویای رسیدن به آرزوهای خود خواب رود و همیشه لیدرهایش را پیش روی خود ببیند و با الگوسازی و ستاره‌سازی کوئست از لیدرها همواره رسیدن را ملموس و نزدیک بداند.

کویست بار دیگر با بهره‌گیری از خوی حماسی جوانان ایرانی و با آموزش‌های مقدماتی که هر فرد را با توهم خودباروری و خودمحوری رشد داده است قانون را سدی می‌داند که گذر از آن خود یک مرحله جهت نیل به اهداف است و با ذکر غیرقانونی بودن کار، قانون کشور را ضدارزش می‌خواند، چرا که هر چیزی که مانع از رسیدن من به اهداف مقدسم شود ناهنجار است و قانون‌گریزی نهادینه شده به عنوان یک ارزش متبلور می‌شود و هر لحظه که از این مبارزه خسته می‌شوی متدهای روان‌شناسی هیجان به کمک لیدرهایی می‌آید که خود الگوی اصلی زیر مجموعه‌ها می‌باشند. شیوه‌هایی که در هر لحظه با ایجاد هیجان کاذب و حتی تحقیر فرد، وی را جهت عضوگیری بیش‌تر و رسیدن به اهدافش ترغیب می‌کند.

برهان/فاطمه اسماعیلی

کاش می‌شد...

فاطیما اسماعیلی — Tue, 11 Aug 2009 04:25:27 GMT

کاش می‌شد تنهایی راشکست، تا اعماق فرو برد. کاش می‌شد پرواز کردو تا به عرش فریاد کشید و می‌شد مرزها را شکست و دزدید قلبهای عاشقان صلح را و بخشید گرمای دستان سبز را و یا اینکه لااقل تعویض کرد قلبهای سرخ را.

کاش می‌شد در تپش لحظه‌هاگم شد و یا در هیاهوی باد پرواز کرد. کاش می‌شد قطرات اشک در یک جا جمع می‌شد.

کاش می‌شد در سرزمینهای زرد، در زمان نزدیک، دیوارها را فروریخت و قلبها در آرزوی باد می‌سوخت. کاش آتش سرخ جدایی وجود نداشت تا که بی‌خانمان کند قلبهای عاشق را، کاش می‌شد لحظه‌ها را متمرکز کرد و به انسانهای غمناک و بی‌یار هدیه داد و کاش لحظه‌ها می‌ریخت و دیگر شمارشی وجود نداشت.

باران

فاطیما اسماعیلی — Mon, 29 Jun 2009 21:26:50 GMT

باران کنار پنجره می‌رقصد و ترنم زیبای او در عاشقانه‌ترین آوازها و سرودهای دوستانه، در محبتی پرشور و شوق حل می‌شود.رفاقت کلید خواستنی‌هاست و دریای پرجزر و مد و ما چه زود کلید خواستنی‌هایمان را به دست هم دادیم و چه زود وارد این دریا شدیم و به جزر و مدهای پیاپی آن پوزخند زدیم و دهن‌کجی کردیم و از موج‌های آن نهراسیدیم و با هم یک‌صدا شدیم تا بر ناتوانی‌های رفاقت پشت کنیم تا مبادا کدورتی بر شیشه شفاف دوستی‌مان بنشیند.

" بودیم و کسی پاس نمی‌داشت که هستیم باشد که نباشیم تا بدانند که بودیم."

دیوانه

فاطیما اسماعیلی — Sat, 02 May 2009 05:24:11 GMT

روشن‌بینی
از آن استفاده کن و یا فراموشش کن.
اگر ین صفحه را باز کرده‌ی،
در حال از یاد بردن ین مطلب هستی که
آنچه در پیرامون تو می‌گذرد، واقعیت نیست.
در ین باره بیندیش
به خاطر آور که از کجه آمده‌ی،
به کجا می‌روی و در درجه‌ی اول
چرا خود را میان ین همه جنجال و هیاهو
قرار داده‌ی
به خاطر بسپار که تو می‌روی که مرگی وحشتناک
داشته باشی،
همه‌ی ین تعلیمات نیک هستند،
و اگر حقیق را در ذهنت نگه داری،
از آن‌ها بهره‌ی بیشتری خواهی برد.
پس مرگت را جدی بگیر
راهی را که شادمانه به پیان می‌رسانی،
معمولا توسط افراد ناآگاه درک نمی‌شود
و به همین دلیل تو را دیوانه
خطاب خواهند کرد.

ریچارد باخ